آیت الله مهدوی کنی در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است نکاتی را درباره ویژگی های دولت میرحسین موسوی و نوع نگاه وی به مسائل اقتصادی و سیاست خارجی بیان کرده اند که جالب توجه می باشد.
به گزارش جهان، وی در این کتاب 600 صفحه ای درباره نگاه کابینه مهندس موسوی به مسائل اقتصادی می گوید: دولت موسوی ، با همه خوبی هایی که داشت و امام هم ایشان را تایید می کرد ولی دولت سالاری را در مسائل اقتصادی عملا ترجیح می داد و این سیاست تنها به خاطر جنگ نبود، بلکه اصلا سبک تفکر ایشان این طور بود. برداشت ما این بود که آقای موسوی می خواهد در تمام امور اقتصادی حضور داشته باشد و ما این را قبول نداشتیم.
در آن زمان من در شورای نگهبان بودم و مقاله ای در مورد بازرگانی خارجی نوشتم. چون آقایان می گفتند طبق قانون اساسی، بازرگانی خارجی باید در دست دولت باشد و آن وقت این اصل تفسیری متفاوت داشت. یک معنای این اصل آن است که تمام واردات و صادرات در دست دولت باشد واین تفسیر دولت اقای موسوی بود.
بنده با بسیاری از کارهایی که درامور اقتصادی انجام می شد موافق نبودم و درعین حال برخورد قهرآمیز نداشتم... بنده با تقسیم اراضی به این شکل که انجام گرفت مخالف بودم . اینکه به راحتی اراضی را تصرف می کردند مورد قبول من نبود. واقعا اموال کسانی را گرفتند که نمی بایست بگیرند. بعضی از مردم با چیزدارها و صاحبان املاک زراعی عقده داشتند. بنده افرادی را سراغ داشتم که مقلد امام بودند، خمس می دادند و سال ها پیش از انقلاب به وسیله حقیر خمس شان را برای امام می فرستادند؛ یعنی از مسلمانان قبل از انقلاب بودند. یک دفعه اموال اینها را به عنوان پولدار و سرمایه دار غارت کردند.
در زمانی خود بنده با آقای میرحسین موسوی همین بحث ها را مطرح کردم. ایشان گفت آقای مهدوی! پدر من بازاری است ، چای فروش است. آدم خوبی هم هست ولی خصلت بازاری ها خصلت زالو صفتی است ( یک چنین تعبیری کرد ) و من با آنها مخالفم. اینها زالو صفت هستند، ما باید کاری کنیم که دست این زالو صفتها از اقتصاد کشور قطع شود. بنده گفتم آقای موسوی! من هم قبول دارم بعضی هازالو صفت هستند اما بحث این است که عقل اقتضا می کند برای اصلاح مسائل اقتصادی به گونه ای رفتار کنیم که سرمایه ها در مسیر تولید و اشتغال قرار گیرند.