در فاصله یک ماه مانده تا برگزاری انتخابات ریاستجمهوری، بررسی عملکرد 4 ساله وزارت راه نشان میدهد بسیاری از طرحهای عمده این وزارتخانه که وعده راهاندازی آنها داده شده بود، نیمه تمام رها شدهاند.
به گزارش خبرنگار «آینده»، نخستین طرح در این مجموعه، آزادراه قزوین – رشت بود که به دلیل ترافیک شدید در ایام تعطیل و تقاضای زیاد مردم، وعده راهاندازی آن در سال 1385 داده شد و سپس به سال 1386 موکول شد، اما اکنون که در سال 1388 قرار داریم، نه تنها بهرهبرداری نشده، بلکه هنوز حتی اصلاح و توسعه گلوگاه اصلی مسیر که در نزدیکی رودبار قرار دارد نیز عملیاتی نیز نشده است.

دومین طرح نیمه تمام، پل دریاچه ارومیه محسوب میشود که با وجود وعده راهاندازی در سال 1386، در سال 1387، تنها با یک باند، آن هم به صورت نمایشی و با استفاده از پلهای موقت خرپایی به جای پلهای اصلی در بخشی از مسیر به بهرهبرداری رسیده است.
بزرگراه سیرجان – بندرعباس، بزرگراه کناره در شمال و آزادراه تهران – شمال نیز از جمله طرحهایی هستند که بلاتکلیف ماندهاند و به دلیل تأخیرات غیرموجه، باعث افزایش شدید هزینههای تحمیل شده بر کشور شدهاند.
سرنوشت آزادراه پردیس و نیمه تمام رها شدن آن نیز سرنوشت غمانگیزی دیگر دارد.
با این وصف، سازمان توسعه راههای کشور در سالهای اخیر عملاً دچار رکود و سردرگمی شده و حتی در برخی موارد، ناگزیر به فروش ماشینآلات راهسازی برای پرداخت هزینههای جاری شده است.
با این حال، گفته میشود برخی از مدیران اجرایی برای جبران عقبماندگی طرحها و انجام دستور بهرهبرداری قبل از انتخابات، اقدام به نادیده گرفتن ضوابط فنی برای افتتاح موقت طرح کردهاند که برای نمونه در راهآهن آباده – شیراز، عدم زیرسازی مناسب و حتی خودداری از احداث برخی پلهای مسیر به بهانه کمبود وقت و تکمیل تونلها مشاهده شده است.
گفته میشود براساس دستورات رسیده، مسیر مذکور باید تا قبل از انتخابات راهاندازی شده و بعد از انتخابات با هزینههای سنگینی ریلها جمعآوری و پس از زیرسازی و احداث پلهایی که با خاک پر شدهاند، ریلگذاری صورت گیرد.
سایت تابناک هم چندی پیش، در گزارشی در خصوص این پروژه نوشت:تلاشهایی در حال انجام است تا پروژه راهآهن اصفهان- شیراز به طول 506 کیلومتر حتماً پیش از انتخابات افتتاح شود، حال آن که بسیاری از بخشهای مسیر هنوز تکمیل نشده، هنوز تونلها تکمیل نشده، ساختمان تعدادی از ایستگاهها هنوز دست نخورده و تعدادی نیز تازه شروع به کار شده، به دلیل عجله و فشار از بالا و عدم فرصت برای تملک اراضی در شیراز، ساختمان ایستگاه شیراز در منطقهای نامناسب در حال اجراست، به نحوی که محل ساختمان در منطقهای گودال مانند و به عمق بیش از 9 متر در دست ساخت است.
به گفته این سایت هنوز روسازی ( ریل و تراورس و بالاست) 150 کیلومتر از این مسیر هنوز اجرا نشده که اگر باز هم مقرر باشد بدون دقت اجرا شود، به دلیل عدم بالانس کوپلاژ خط (ریل و تراورس) جوشکاری درز ریلها دچار اعوجاج خواهد شد و پس از مدت کوتاهی (کمتر از یک سال) باید ریلها جمعآوری و ریلهای جدید نصب گردد.
این در حالی است که هر شاخه ریلUIC60، بیش از یک تن وزن و 18 متر طول دارد و هر تن ریل حدود 800 دلار قیمت دارد.
با عنایت به شرایط لازم برای اجرای کامل طرح زیرسازی، تکمیل پلها و تونلها، تکمیل ساختمان ایستگاهها، روسازی، علائم و سیگنالینگ، مرکز کنترل ترافیک، (C .T .C)، شامل راههای دسترسی به ایستگاهها و... به حداقل 9 ماه زمان نیاز است. ولی متاسفانه اصرار عجیب و فشار سنگینی وارد شده تا این این طرح در اردیبهشت حتی به صورت ناقص تکمیل شود.
وزیر راه که شهرت بالایی در بازدیدهای سرزده با حضور انبوه خبرنگاران دارد و بازدیدهای او به صورت مکرر از صداوسیما پخش میشود، 20 فروردین ماه بازدید کاملی از این پروژه داشت و از افتتاح آن طی ماههای آینده خبر داد.
البته گویا وزیر قبلی راه وعده افتتاح این پروژه را در سال 87 داده بود، اما به رغم لزوم تسریع در پیشبرد پروژهها، اجرای بدون کیفیت، پیامدهای ناگوراتری برای کشور به همراه خواهد داشت.